https://www.onetime.nl/nieuws/de-stille-jacht-op-casino-vouchers/

 

Doneer jij de tickets met lage bedragen? Spaar je ze? Wat is het hoogste voucher die je gevonden hebt?

 

Ik neem ze vaak mee uit casino's als aandenken (vooral als ik nog nooit in dat casino ben geweest.

https://www.onetime.nl/nieuws/de-stille-jacht-op-casino-vouchers/
 
Doneer jij de tickets met lage bedragen? Spaar je ze? Wat is het hoogste voucher die je gevonden hebt?
 
Ik neem ze vaak mee uit casino's als aandenken (vooral als ik nog nooit in dat casino ben geweest.

Bij HC stop ik ze in de donatie bak.

Een anekdote (augustus 2024) van Rispetto;

 

Tijdje geleden bij Holland Casino...

Ik douw een paar groene Euro-coupures in een automaat en zet de inzet op 7,50. Na een paar minuten als een apathische zombie de knop van de eenarmige bandiet te hebben beroerd met mijn tengels, verschijnen er plots op diverse rollen overeenkomstige vruchtsymbolen. Nog voordat ik de tijd heb te ontsteken in jubel en jolijt, slaat het apparaat compleet op hol.

Door een kakafonie van gerinkel en gepiep maakt een sentiment van euforie en extase zich van mij meester. In de verte word ik zelfs in dopplereffect trompetgeschal gewaar. Na enkele seconden begint de kast te trillen als een bloednerveuze parkinsonpatient met een giga-tremor. Ook het aanschouwelijk aspect van mijn zintuiglijk spectrum wordt alras op zijn wenken bedient, want een potpourri van nevel, rook en mist vult de ruimte.

Nog helemaal confuus van deze overweldigende sensorische sequentie dient zich reeds een volgende (visuele) prikkel aan. Talloze zwaailichten in verscheidene, rijk geschakeerde fluoriserende kleuren brengen mij in volstrekte vervoering. Blijkbaar is dit het moment dat primitieve oerdriften bij me opwellen en compleet bezit van me nemen. Pas achteraf verneem ik van argeloze omstanders dat ik me op een haast maniakale en a-ritmische wijze als een doorgesnoven imbeciel al dansend door het etablissement begeef. Als ik me half omdraai denk ik ineens Sieneke -hand-in-hand met vrouwe Fortuna- uit de HC-coulissen te zien komen die al ´sjalalie sjalala´ zingend om mijn nek vliegen en gelukwensen met mijn Onetimer.

Twee mensen met medisch emplooi weten me uiteindelijk enigszins te kalmeren met kamillethee, Ritalin en valium-extracten met benzodiazepinegehaltes waar een paard de hik van krijgt. Eenmaal herenigd met mijn eenarmige bandiet verwijden mijn pupillen zich bij de aanblik van de gegenereerde prijs die mij inmiddels definitief ten deel is gevallen. Woorden schieten tekort om deze immense ontnuchtering te kenschetsen. Een zeperd, een sof, een anti-climax, een bummer, een koude douche, een domper, een deceptie, een kater, een ontgoocheling ... 

Een intens misselijkmakend gevoel overmeestert me. Er draaien plotsklaps zwarte vlekken voor mijn ogen en het enige wat ik nu nog voel is een ongebreidelde leegte. Nadat ik de ergste minuten uit mijn aardse bestaan heb overwonnen raap ik mijn scherven bij elkaar. Ik kijk om me heen en realiseer me onverhoeds dat ik wordt gadegeslagen door het halve HC. Om deze genante vertoning niet nog langer te laten duren dan strikt noodzakelijk verman ik me. Met vereende krachten reik ik met mijn hand naar de uitbetaalknop en daar is ie dan ...... een mistroostig stukje papier wordt uitgespuugd. Een gigantische streepjescode domineert het ticket met eronder het summiere (zeg maar gerust uiterst luttele) bedrag dat ik zometeen nog moet gaan uitcashen bij de employees aan de kassa. 

Om mezelf nog een deconfiture te besparen loop ik de kassa voorbij en laat ik het ticket desperaat uit mijn handen vallen in een box voor het goede doel ALS. Al weeklagend been ik me een weg naar buiten ...