Leaving Las Vegas opnieuw gekeken en wauw

[TheGreatOne]

Ik heb deze film gisteren weer eens gekeken, denk zo’n 10 jaar na de laatste keer en eerlijk: hij kwam nog harder binnen dan toen.

Misschien omdat ik ouder ben. Misschien omdat ik Vegas inmiddels echt ken. Of misschien omdat dit gewoon zo’n film is die je pas echt voelt als je zelf wat levenservaring hebt opgebouwd.

Voor wie ‘m niet kent: Leaving Las Vegas draait om een man die naar Vegas gaat om zichzelf letterlijk kapot te drinken. Geen plan, geen redding, geen happy end. En daar ontmoet hij Sera gespeeld door Elisabeth Shue.

En laat ik daar meteen even bij stilstaan: wat een schoonheid is Sera zeg.
Maar niet alleen uiterlijk. Het is die kwetsbaarheid, die echtheid. Je gelooft haar gewoon. Wat mij altijd raakt aan deze film is hoe rauw hij is.

• Geen Hollywood sausje
• Geen overdreven drama
• Geen “het komt wel goed” gevoel

Alles voelt echt. Ongemakkelijk echt soms. Heel erg ongemakkelijk!

Nicolas Cage speelt hier misschien wel één van de beste rollen ooit (heeft hier ook een Oscar voor gekregen). Je voelt die wanhoop, die leegte en ergens ook die keuze die hij maakt. Dat maakt het zo confronterend. Wat deze film voor mij extra bijzonder maakt, is dat hij zich afspeelt in een Vegas dat ik herken. Ik was er voor het eerst toen deze film net uit was en sommige beelden zijn gewoon bijna hetzelfde als hoe ik het toen zag.

Geen glimmende Instagram-Vegas, maar: oude casino’s, neon, nachten die te lang doorgaan en mensen die er niet alleen zijn voor plezier. Dit is de achterkant van Vegas. Wat misschien nog wel het meest blijft hangen: Sera probeert hem niet te veranderen. En dat is zo anders dan wat je normaal ziet.Geen “ik ga je redden”. Geen grote ommekeer. Gewoon twee mensen, die elkaar even vinden in een kapotte wereld.

Als je van Vegas houdt of film met diepgang is dit een must en hij zal je bijblijven en het is zeker geen even tussendoor film en kijk het rustig en zonder afleiding.

 

Binnenkort is het de beurt aan de film Fear and Loathing in Vegas maar dan op de juiste manier 😉 Ik heb hem ooit half gezien maar snapte er toen echt helemaal niks van.