Het is je wellicht niet onbekend, kansspelaanbieders hebben een zorgplicht van waaruit ze hun spelers moeten monitoren, actief signaleren moeten noteren, en tevens ook in gesprek moeten gaan met spelers om de ontwikkeling van een mogelijke verslaving kenbaar te maken/tegen te gaan.

Veel van dit soort gesprekken die ik voer, zijn informele gesprekken die zo nu en dan tussendoor gevoerd worden. Uiteraard stuur ik hierin, spiegel ik soms de realiteit voor en benoem ik ook de pijnpunten. Dit soort gepsrekken voer ik gemakkelijk als iemand even tussendoor gaat roken, een drankje komt halen, voordat iemand weggaat of juist na binnenkomst.

Wat er dan besproken wordt noteer ik in het logboek onder het spelersprofiel. Ik zorg er dan voor dat de belangrijke details, de kern van het gesprek en eventuele reactie keurig worden vastgelegd. Wat ik veel minder doe is formele gesprekken. Hierbij spreek ik een speler direct aan met de boodschap; We gaan even "een gesprekje voeren". Dit doe ik als het bijvoorbeeld jongeren (onder 24 jaar) betreft welke nog geen signalen vertonen, maar bijvoorbeeld wel al voor de 6e keer sinds hun 18e komen spelen.

In dat geval is een gesprek vaak straight to the point; "Hoi, we moeten even praten. Dit omdat je nog relatief jong bent, en al wel X aantal keer ons casino heeft bezocht, ben je ervan bewust dat gokken risico's met zich mee brengt, en dat gokken verslavend kan zijn?, speel je alleen hier of ook online/ergens anders?, wat is de reden dat je komt spelen?" een dergegelijk gesprekje is vaak binnen 5 minuten al afgerond, waarna iemand weer verder kan met spelen.

Zo nu en dan vraag ik mij wel eens af, wat zou als aanpak beter werken? Iemand echt even opzij trekken en op serieuze maar respectvolle manier "als een schoolmeester vertellen dat iemand geen goed rapportcijfer krijgt?"

Of juist wat ik nu doe, onbewust een zaadje planten, iemand laten nadenken en de inhoud/kern van het gesprek verdelen over meerdere momenten/bezoekjes? Om zo iemand bewust te laten worden?

Welke aanpak zou voor jullie werken? Waar voel jij ke het prettigst bij? Kan je je een dergelijk gesprek(en) herrineren, of heb je het eens zien gebeuren? En wat vondt je daarvan?

Hoe verhoudt dat spelersprofiel zich tot privacywetgeving? Zorg je voor verwijdering na x jaar?

2 hours ago, Casino Specialist said:

Het is je wellicht niet onbekend, kansspelaanbieders hebben een zorgplicht van waaruit ze hun spelers moeten monitoren, actief signaleren moeten noteren, en tevens ook in gesprek moeten gaan met spelers om de ontwikkeling van een mogelijke verslaving kenbaar te maken/tegen te gaan.

Veel van dit soort gesprekken die ik voer, zijn informele gesprekken die zo nu en dan tussendoor gevoerd worden. Uiteraard stuur ik hierin, spiegel ik soms de realiteit voor en benoem ik ook de pijnpunten. Dit soort gepsrekken voer ik gemakkelijk als iemand even tussendoor gaat roken, een drankje komt halen, voordat iemand weggaat of juist na binnenkomst.

Wat er dan besproken wordt noteer ik in het logboek onder het spelersprofiel. Ik zorg er dan voor dat de belangrijke details, de kern van het gesprek en eventuele reactie keurig worden vastgelegd. Wat ik veel minder doe is formele gesprekken. Hierbij spreek ik een speler direct aan met de boodschap; We gaan even "een gesprekje voeren". Dit doe ik als het bijvoorbeeld jongeren (onder 24 jaar) betreft welke nog geen signalen vertonen, maar bijvoorbeeld wel al voor de 6e keer sinds hun 18e komen spelen.

In dat geval is een gesprek vaak straight to the point; "Hoi, we moeten even praten. Dit omdat je nog relatief jong bent, en al wel X aantal keer ons casino heeft bezocht, ben je ervan bewust dat gokken risico's met zich mee brengt, en dat gokken verslavend kan zijn?, speel je alleen hier of ook online/ergens anders?, wat is de reden dat je komt spelen?" een dergegelijk gesprekje is vaak binnen 5 minuten al afgerond, waarna iemand weer verder kan met spelen.

Zo nu en dan vraag ik mij wel eens af, wat zou als aanpak beter werken? Iemand echt even opzij trekken en op serieuze maar respectvolle manier "als een schoolmeester vertellen dat iemand geen goed rapportcijfer krijgt?"

Of juist wat ik nu doe, onbewust een zaadje planten, iemand laten nadenken en de inhoud/kern van het gesprek verdelen over meerdere momenten/bezoekjes? Om zo iemand bewust te laten worden?

Welke aanpak zou voor jullie werken? Waar voel jij ke het prettigst bij? Kan je je een dergelijk gesprek(en) herrineren, of heb je het eens zien gebeuren? En wat vondt je daarvan?

Geen van beide. Niets ten nadele van of negatief bedoeld ten opzichte van jou, je werk of dit onderdeel ervan. Begrijp me niet verkeerd. Maar het zijn wel echt altijd van die mijl op 7 vragen waar een veel simpeler doel tegenover staat. Scriptje af, notitie in 't profiel en klaar, of je dat nou informeel of formeel verpakt. Persoonlijk zou het mij vooral irriteren vermoed ik, in plaats van dat het iets uit zal halen, met als gevolg waarschijnlijk in de toekomst ergens anders heen gaan want waar bemoeien die lui zich mee. Ik speel overigens zelf alleen online en daar trigger je dit soort dingen al als je te lang naar een logo kijkt, en daarbij geen enkel 'interventiemomentje' gehad die ik niet als storend of op z'n minst uitermate irritant heb ervaren.

Je zit in een stokoude service-industrie bedoeld voor volwassen mensen waar al sinds jaar en dag een maatschappelijk stigma overheen hangt, en waarbij overal sowieso al de nadruk wordt gelegd op de eventuele negatieve effecten. Het lijkt mij sterk dat mensen zich er bijvoorbeeld niet al bewust van waren dat iets als gokken verslavend kan worden voordat ze naar binnen kwamen. En als ze teveel uitgeven merken ze dat vast al vrij snel in hun portemonnee.

Jouw werkgever wil daarnaast gewoon dat de gasten zo veel mogelijk verspelen tijdens een avondje bezoek, maar wil voor het oog niet de eventuele negatieve kanten die daar bij kunnen horen vol in 't blikveld, en daarom dit soort preventie gesprekken via het personeel wanneer een situatie minder leuk dreigt te worden en dat op begint te vallen. Want je hebt immers een zorgplicht en daarbij past ook risico mitigatie voor 't huis.

Mijn visie zou zijn haak ergens pas op in als dingen buiten proportie lijken te gaan, als een bartender die stopt met 't serveren van drank aan iemand die al straalbezopen is en zichtbaar alle realiteitsbesef allang kwijt is, en laat mensen verder gewoon met rust als ze er zo voor kiezen om zich met deze zaken bezig te houden. Maar goed, wellicht is dat ook niet meer van deze tijd waarin betutteling verkozen wordt boven mensen gewoon zelf de gelegenheid te geven om fouten te maken, zodat ze daar misschien wat van kunnen leren.